http://classicalmusic.blogfa.com/ مهدی پناهی fa blogfa.com Fri, 10 Jul 2009 09:04:37 GMT http://classicalmusic.blogfa.com/post-49.aspx <P dir=rtl><B>تم ها و واریاسیون ها نمونه ی نادر نوشتاری است که جان کیج اولین بار آن را تالیف کرد . در واقع او بدین ترتیب تم ها را به شعر تبدیل کرد . اما تم ها و واریاسیون ها شعر نیست بلکه یک متن نوشتاری – شفاهی است که در دسته بندی ها جزو مقاله ها محسوب می شود . جان کیج می گوید : تم ها و واریاسیون ها  جزو اولین سری کارهای موشح است برای یافتن نوشتاری که اگر چه  از ایده ها ناشی می شود ، اما درباره ی آنها نیست بلکه آنها را تولید می کند  </B></P> <P dir=rtl><B>جان کیج در لوس آنجلس متولد شد. پدر دانشمندش « نظریه میدان الکتروستاتیک » را بسط داد و این پیشینه نوید این را می داد که خود کیج نوآوریهایی را در موسیقی داشته باشد ، حوزه ای که او بعد از تمایلات     اولیه اش بعنوان یک نویسنده و نقاش انتخاب کرد . او در سال  ١٩٣٣ شاگرد آرنولد شوئنبرگ شد که بعد ها از کیج نه به عنوان یک آهنگساز بلکه به عنوان یک « نابغه – خلاق » یاد می کرد . تعهد به تجربه گرایی ، به ویژه دادائیسم مارسل دوشان او را به سمت مفهوم تازه ای از موسیقی بر پایه استفاده از شانس و اتفاق و دیگر روشهای پیش نیاندیشیده برد . در این زمینه او از مطالعه بر روی ذن بودیسم و فلسفه ی اجتماعی صلح طلبانه ی مبتنی بر آرای « ثوریو »( </B><B>Thoreau</B><B>  ) بهره برد . </B></P> <P dir=rtl><B>کیج نیز نظیر عملکرد ویلیام کارلوس ویلیامز در شعر، موسیقی را به سوی همه گونه دسته بندی های صوتی شبیه صداهای اتفاقی روزمره بسط داد . در سال ١٩٦٠ او پیرو عملکرد خود در موسیقی توجه خود را صرف شعر کرد و همچون کلارک کولیج و جکسون مک لاو از شیوه های ارادی و غیر ارادی استفاده کرد . او خیلی زود استفاده از گونه ای توشیح ( </B><B>mesostic</B><B> </B><B>) را شبیه کاربرد آن در موسیقی بدعت گذاری کرد و از آثار درخشان گذشتگان نظیر جیمز جویس و ازرا پاوند به عنوان اساس پروسه های اتفاقی نویسی خود استفاده کرد . او با چنین روشهایی نظیر بکارگیری « ئی چینگ » در روابط درون متنی  سعی در نشان دادن عدم نظاممندی زبان داشت . </B></P> <P dir=rtl><B>مرز ناپذیری کیج ، چالش او با موقعیت مولف به مثابه ی من ، بسیاری از مولفه های پست مدرن را بطور کلی تعیین کرده است .</B></P> <P dir=rtl><B>آثار او عبارتند از :</B></P> <P dir=rtl><B>- یک سال از دوشنبه   ( ١٩٦٧) </B></P> <P dir=rtl><B>-  ام : مجموعه نوشتارها  ( ٧٢- ٦٧)  </B></P> <P dir=rtl><B>-  کلمات خالی : مجوعه نوشتارها ( ٧٨– ٧٣) </B></P> <P dir=rtl><B>- ایکس : مقالات ( ٨٢– ٧٩) </B></P> <P dir=rtl><B>و نیز همکاریهای متعدد با مرس کانینگهام طراح رقص .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بخشی از « تم ها و واریاسیون ها »</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بی مفهومی ( پذیرش سکوت ) هدایت کننده به سمت طبیعت است ؛ عدم کنترل ؛ بگذار صداها ، صدا بمانند .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>هر چیزی در خودش متمرکز می شود ، برای نمونه ، کمپوزیسیون  ، اجرا و شنیدن اموری متفاوتند .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>(موسیقی ) ناگهانی و غیر قابل پیش بینی است ؛ به واسطه ی نوشتن ، شنیدن  یا نواختن  یک قطعه موسیقی چیزی اتفاق نمی افتد ، گوشهای ما در این صورت است که در بهترین شرایط اند .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>یک احساس نیاز به شعر .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>جویس : « کمدی بزرگترین هنر است چرا که لذت کمدی آزادترین لذت از رضایت و نفرت است .»</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اعتقاد به زندگی .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>هنر = تقلید طبیعت به روش عملی آن .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>همجواری ناهمسانی ها ، گوناگونی ، کثرت مراکز ، « عصا را به دو نیم کن ، مسیح حضور دارد » .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>گمنامی یا فارغ از خویشتن خویش بودن اثر ( برای مثال عدم خود بیانگری ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>یک اثر باید دربرگیرنده ی پیرامونش باشد ، همیشه تجربه گرایانه باشد ( پیشاپیش ناشناخته باشد ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>صریح ، سرشار، وابسته ، مبهم ( طبیعت ِ صدا )</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>فارغ از نیت .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بدون ایده ای برای توصیه .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>نه شروعی ، نه میانه ای ، نه پایانی ( فرایند ، نه موضوع ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>رسوخ کننده بدون هیچ منعی  ،  بدون علت  و تاثیر .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم قطعیت .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اضداد = اجزاء یکپارچه .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>پیچیده کردن طرح ( راما کریشنا ) ، پاسخ وی به این سوال : که اگر خدا خوب است ، چرا در دنیا شیطان وجود دارد ؟</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ماجراجویی( تازگی ) نیاز به عمل خلاقه .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اگر ذهن منضبط  شود ( همچنین جسم ) ، قلب به آرامی  از ترس به سوی عشق باز می گردد ( اکهارت ).</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>هر چیزی می تواند به دنبال چیز دیگری بیاید ( بنیانی بر اساس هیچ بنا  می شود ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>نتایجی برآمده از خود اثر (نه از پیرامون آن ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>کارهای تصادفی  سودمندند ؛ موکشا .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>هدایت به واسطه ی یک شخص ، نه یک کتاب ؛ آرتا .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عشق . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>راست و دروغ .</B></P> <P dir=rtl><B>عدم تعین زمان .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>فرایند به جای موضوع .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>آمریکا فضایی برای تجربه گرایی دارد .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>جهان یک جهان است . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>تاریخ ، داستان کارهای بدیع است .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>حرکت از صف . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>همه ی پدیده های شنیداری =  مصالحی برای موسیقی .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>امکان ناپذیری بدون اشتباه بودن اثر .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بهار ، تابستان ، پاییز ، زمستان ( خلقت ، حفاظت ، ویرانی ، سکون ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>امکان کمک به واسطه ی عدم انجام کاری .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>موسیقی تا زمانیکه شنیده می شود موسیقی نیست .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>موسیقی و رقص  توامان ( و سپس دیگر چیزهای توام ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>قبل از مطالعه ی ذن ، انسان ، انسان است ، کوهستان ، کوهستان . هنگام مطالعه ی ذن ، همه چیز مغشوش می شود . بعد از مطالعه ی ذن ، انسان ، انسان است ، کوهستان ، کوهستان . چه فرقی است بین قبل و بعد آن ؟ هیچ . فقط  قدمها کمی از زمین دور می شوند ( سوزوکی ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اگر که ساختاری هست ، ساختاری موزون .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ملال به علاوه ی دقت  =  جذابیت .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اصول ، متضمن تمامی راه حل هاست  =  سوالی که می پرسیم .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>فعالیت ، عدم ارتباط .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>احساس نُه گانه ی همیشگی ( حماسی ، شادمانی ، حیرت ، شهوانی ، آرامش ، سوگ ، ترس ، خشم ، نفرت ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عملی بودن تغییرات اجتماعی ناشی از امکان تغییرات ذهن است .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>هدیه دهنده ( بازگشت به دهکده بدون عقلانیتی ورزیده ) . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>مطالعه متناوب می شود .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>درمیانه ، هیچ چیز . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>موضوع ، امر ِ واقع است نه نشانه ( ایده ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>شعر چیزی برای گفتن و گفته شدن ندارد ؛ ما چیزی را تصاحب نمی کنیم .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>نامعلوم بودن آینده . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اختلالات صوتی ( آدم توسری خورده ) ، موسیقی و جامعه را تغییر می دهد .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم فعالیت =  شناخت . فعالیت =  عدم شناخت .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بدگمانی به موثر بودن تحصیلات .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>HCE</B><B>  ( کشف دسته بندی سلسله مراتبی )</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>این ، این علت لذت است .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>زمین راه گریزی از آسمان ندارد ( اکهارت ) . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>تحرک ، عدم تحرک . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بالاترین هدف = بی هدفی . دیدن = ندیدن . ( مطابق با طبیعت ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ما در داشتن مسیر هوایی  ِ شناخت ِ اکنون ، قدیمی ترینیم ( گرترود استین ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>سیالیت ِ درون و برون . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم جدایی ِ روح و ماده . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اهمیت ِ وجود ِ سرگشتگی . پیش بینی ناپذیری . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم فاصله به واسطه ی سایه ها ( به واسطه ی پیرامون ) . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>تئاتر به زندگی نزدیکتر است تا هنر یا موسیقی .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>علاقه . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>آگاه =  نا آگاه . یادگیری = یادگیری اینکه ما در حال یادگیری نیستیم .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>شکستن قاعده ها . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم استفاده از داوریهای ارزشی . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ما همگی به سمت های مختلفی می رویم .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اهمیت بی قاعده گی .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>رفتن به هر دو سو ( یوجی تاکاهاشی ) . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>فقدان ِ ملال .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>آنارشی . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بی معنایی به مثابه ی واپسین معنا . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ذهن قادر است تغییر بدهد . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>انجام ِ بیشتر تا کمتر . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>آرامش و متانت ذهن برای آمادگی جهت پذیرش تاثیرات ِ عالم ِ غیب .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>نیات ِ تفکر پوسته ی خارجی ذهن اند . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>هنر یک عمل جنایی است .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عشق = ساختن ِ فضایی به دور ِ معشوق .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>منافع ، نه سیاستها ( هوشمندی ، حل مسئله ) . آنارشی  در جایی که موثر است .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>نه فقط خویشتن بلکه درک ِ اجتماعی .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم ِ استخدام ( هنرمندان ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>دست کشیدن از مالکیت ، جانشین کردن ِ استفاده . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>تمامی اجتماع ( از جمله  دیوانه گان : آنها حقیقت را می گویند ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>گرایش مذهبی ( جورج هربرت مید ) خودآگاهی جهان . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>بیشتر به واسطه ی کمتر .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>موسیقی ابدی است ،  فقط شنیدن هر از گاهی است ( ثوریو ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ابداع . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>اشیاء نه ، اذهان . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ارتباط با  1  ، نه  2  .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>ساختن یک باغ ِ خالی ذهن . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>موسیقی = عدم موسیقی . </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>فراگیری ، عدم انحصار ، نامنظم بودن ، ندیدن و غیره .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عینیت درون ، رفتن به همه ی سمتها .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>غیر نظامی کردن زبان ( نه دولت ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>یک موسیقی که به تمرین نیاز ندارد .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>همه چیز را به خوبی شناور کن ( ثوریو : بله و خیر دروغ است . تنها پاسخ ِ حقیقی همه چیز را به خوبی شناور می سازد ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>خود دگرش ِ هنر .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم امکان اعمال تکراری ، از دست دادن حافظه . رسیدن به این هدف دو سویه ( دشان ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>پیچیدگی طبیعت ، دست برداشتن از سادگی روح ، تصور و غیره .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>صور فلکی از ایده ها ( پنج به مثابه ی یک حداقل ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>مشکلات موسیقی ( تصور ) فقط زمانی حل شده که سکوت ( غیرقابل تصور ) به مثابه ی مبنا لحاظ می شود .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>دادن چیزی به دیگران که آنها آرزویش را دارند نه اینکه تو آرزویش را داری</B></P> <P dir=rtl><B>( تغییر آن نقش طلایی ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>استفاده از همه ی راه حل ها ، انجام هر کاری ! </B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>عدم فعالیت ( دوربین عکاسی ) .</B></P> <P dir=rtl><B> </B></P> <P dir=rtl><B>هدف داشتن ، یک هدف نیست . </B></P> <P dir=rtl>                                                            </P> <P dir=rtl>                                                             <A href="http://www.aghanbari.blogfa.com/" target=_blank>علی قنبری </A>  </P> Fri, 10 Jul 2009 09:04:37 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=49 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-49.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-48.aspx <DT class=post-head> <DIV align=left> </DIV> <DT class=post-head> <DIV align=center><STRONG><FONT size=3>***** [ Ketabe "Bijan Mortazavi" Resid ] *****</FONT></STRONG></DIV> <DT class=post-head> <DIV align=left> </DIV> <DT class=post-head> <DIV align=left> </DIV> <DT class=post-head> <DIV align=left> </DIV> <DD class="post-body "> <P class=image-wrapper align=center><A id=m11 href="http://blog.360.yahoo.com/blog/slideshow.html?p=11&id=aMyxLkg8fq5h3JKxi624xoJIItBLGG4q" winURL="/blog/popup_slideshow.html?p=11&id=aMyxLkg8fq5h3JKxi624xoJIItBLGG4q" winWidth="800" winName="null" winHeight="550" winOptions="2"><IMG height=333 alt='***** [ Ketabe "Bijan Mortazavi" Resid ] *****' src="http://f3.yahoofs.com/blog/46cef4b9zd256ba65/5/__sr_/9814.jpg?mgIRuIHBbXkVVLL6" width=235 border=0></A></P> <DIV class=image-wrapper align=left><A id=m11 href="http://blog.360.yahoo.com/blog/slideshow.html?p=11&id=aMyxLkg8fq5h3JKxi624xoJIItBLGG4q"><IMG height=12 alt=magnify src="http://l.yimg.com/us.yimg.com/i/nt/ic/ut/bsc/srch12_1.gif" width=12 border=0></A>~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</DIV> <P class=content-wrapper align=left>Ketabe <STRONG>"Bijan Mortazavi"</STRONG> ba onvane <STRONG>"Barge Khazan"</STRONG> neveshteye <STRONG>"Hamid Yoosefi"</STRONG> daneshjooye Musighi dar Danesh'gahe Honare Tehran , be bazar arze shod</P> <P class=content-wrapper align=left>in Ketab dar ebteda <STRONG>"Arameshe Ghabl az Tufan"</STRONG> nam gozari shode bood , vali be Ellate fote nAgahaniye Ostad<STRONG> "Parviz Yahaghi"</STRONG> , baraye Bozorgdashte in Ostade Bozorg name <STRONG>"Barge Khazan"</STRONG> ra Bargozidand </P> <P class=content-wrapper align=left>in ketab az heise matn, az besiyari ketabhaye mojood por bartar mibashad</P> <P class=content-wrapper align=left>Ketab dar bakhsh'haye</P> <DD class="post-body "> <P class=content-wrapper align=left>"Ashnaii ba  <STRONG>"PapArt </STRONG></P> <DD class="post-body "> <P class=content-wrapper align=left>Tarikhcheye sakhte Violin</P> <P class=content-wrapper align=left>Tarikhe tafsiri az Violin navaz'haye Irani az Sale 1250 ta konoon</P> <P class=content-wrapper align=left>Ashnaii ba alAeme not nevisiye Violin e Irani va gharbi</P> <P class=content-wrapper align=left>Not'haye Asare Bijan Mortazavi baraye tarkib'haye zir</P> <P class=content-wrapper align=left>* Violin Solo</P> <P class=content-wrapper align=left>* Duet : 2 Violin - Violin & Piano - Violin & Guitar</P> <P class=content-wrapper align=left>* String Quintet</P> <P class=content-wrapper align=left>* Full Orchestra</P> <P class=content-wrapper align=left>az digar khosoosiyate in ketab , morede estefade boodan baraye tamamiye agh'share Musighi  Pazhoohesh'garan , Navazandegan , Ahangsazan , Tarikh'nevisan , Va ... ) eshare kard )</P> <P class=content-wrapper align=left>~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~</P></DD> Sat, 27 Oct 2007 06:59:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=48 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-48.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-47.aspx <TABLE style="FONT-FAMILY: Times New Roman" cellSpacing=0 cellPadding=0 align=left border=0> <TBODY> <TR> <TD width=10></TD> <TD align=left width=190> <DIV class=imgborder><IMG alt="Lawrence Cecil Adler , 1914 – 2001" src="http://www.harmonytalk.com/images/larry-adler.jpg" width=190></DIV> <DIV class=imgtext style="MARGIN-TOP: 3px; FONT-SIZE: 11px; WIDTH: 190px">Lawrence Cecil Adler , 1914 – 2001</DIV></TD></TR> <TR> <TD width=10></TD> <TD> <DIV></DIV></TD></TR> <TR> <TD width=10></TD> <TD align=left width=191> <DIV class=special_title1 style="MARGIN: 10px 0px 0px">&nbsp;</DIV> <DIV class=special_content style="MARGIN: 0px 0px 10px">&nbsp;</DIV></TD></TR></TBODY></TABLE> <DIV FLOAT="right"> <DIV class=first_post_title><A href="http://www.harmonytalk.com/id/758">ساز دهنی <BR></A></DIV> <DIV class=post_date style="BORDER-BOTTOM: #fff 0px solid"><A href="http://www.harmonytalk.com/id/663">علی خوب بخت</A> </DIV><B>سازدهنی‌ها، همه جا هستـنـد؛ در فیلم‌هایی از جنــگ جهانـی دوم <SUP>1</SUP> در فیلم‌هایی از جنگ‌های داخلی آمریكا <SUP>2</SUP> در فیلم‌هایی راجع به افسردگی و ماتم <SUP>3</SUP> و به همین ترتیـب شمـا می ‌توانیـد سازدهنی‌ هـا را دركـارخانـه ‌هـای ماشین ‌سازی، در دسته گانگسترها و در جیب گاوچران‌ های آوازخوان، پیدا كنید. </B><BR><BR>در دنیای بلوز، پاپ، جـاز و راك، صدای سازدهنی‌ ها به گوش مـی ‌رسند. سازی كوچك كه انواع صداها از آن به گوش می رسد. آنچه كه به وسیله لیتل والتـر(Little Walter)، جونیور ولز (Junior Wells)، هاولین ولف (Howlin’ Wolf)، جیمز كاتن (James Cotton) یا میك جگر (Mick Jagger) نواخته می‌شود همگی ساز دهنی یا هارمونیكا هستند، اما هر یك صدایی منحصر به خود دارند. <BR><BR><A href="http://www.harmonytalk.com/music/la-ma.mp3"><IMG style="BORDER-RIGHT: red 0px solid; BORDER-TOP: red 0px solid; BORDER-LEFT: red 0px solid; BORDER-BOTTOM: red 0px solid" alt="audio file" src="http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif" border=0> <B>Larry Adler - Concierto di Aranjez</B> </A><BR><BR>هارمونیكا كه نوای آن سالهاست روح و قلب جهانیان را تسخیر كرده، سازی ساده و بی‌ تكلّف است. از موسیقی كلاسیك گرفته تا كانتری گاوچران‌ها، از آهنـگهـای احساسی دور آتش كمـپ گرفته تا هیجان راك اند رول (Rock and Roll)، تا غصّه‌های یك بلوزنواز تنها در نیمه شب، همه و همه با یك ساز ساده قابل اجرا هستند و كوچك و قابل حمل بودن و راحتی نوازندگی، آن را به یكی از پر طرفدارترین سازها تبدیل كرده است. <BR><BR>اوتیس اسپن (Otis Span) پیانیست مادی واترز (Muddy Waters) كه یكی از بزرگترین و تاثیر گذار ترین آهنگسازهای سبك بلوز است می گوید: 'هارمونیكا مادر گروه موسیقی بلوز است'. <BR><BR><A href="http://www.harmonytalk.com/music/al-blr.mp3"><IMG style="BORDER-RIGHT: red 0px solid; BORDER-TOP: red 0px solid; BORDER-LEFT: red 0px solid; BORDER-BOTTOM: red 0px solid" alt="audio file" src="http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif" border=0> <B>Larry Adler - Bolero </B></A><BR><BR>با انتخاب هارمونیكا برای یادگیری و نواختن‌،‌ شما به مسیری طولانی از نوازندگانی كه قلبشان را از میان یك قطعه كوچك حلبی به تراوش در می‌آورند، می‏پیوندید. <BR><BR>از نظر تاریخی، چینی‌ های باستان نوعی سازدهنی با زبانه‌ های چوبی داشته‌ اند و موتسارت قطعه‏ ای برای سازدهنی شیشه‏ای (یك ساز كاملاً متفاوت متشکل از یك سری قطعه شیشه‌های كوك شده) نوشت. <BR><BR> <DIV class=imgleft><IMG style="BORDER-TOP-STYLE: none; BORDER-RIGHT-STYLE: none; BORDER-LEFT-STYLE: none; BORDER-BOTTOM-STYLE: none" src="http://www.harmonytalk.com/images/harmonica.jpg"><BR>سازدهنی کروماتیک و دیاتونیک </DIV> <DIV float="right"><B>انواع هارمونیکا</B><BR>هارمونیكا دارای دو نوع اصلی است. نوع اول آن در گام كروماتیك است (Chromatic Harmonica) و همانطور كه انتظار می رود، تمام نتهای گام كروماتیك (اعم از پرده و نیم پرده) توسط آن قابل اجرا است. از نظر ظاهر، این ساز دارای یك كلید در انتهای آن است كه با فشردن آن، چه در حالت مكش (Draw) و چه در حالت دمش (Blow)، نت مربوط به هر سوراخ نیم پرده بالاتر نواخته می شود. <BR><BR></DIV>ساز دهنی كروماتیك برای قطعاتی مناسب است كه ملودی قطعه در گامی با بیش از 7 نت است. به همین دلیل این ساز معمولا در موسیقی پاپ، جز و كلاسیك استفاده می شود. 'ژان توتس تیلماتز' (Jean Toots Thielemans)؛ یكی از بزرگترین نوازندگان این ساز به سبك جز است و سبك او، تحولی در نوازندگی این ساز ایجاد كرد. <BR><BR>بزرگترین نوازندگان هارمونیكای كروماتیك ، Stevie Wonder، Robert Bonfiglio و Larry Adler هستند و گروه 'جری مورادز هارمونیكتز' (Jerry Murad’s Harmonicats)، بسیاری از قطعات كلاسیك را به صورت كوارتت هارمونیكا اجرا كردند. <BR><BR><A href="http://www.harmonytalk.com/music/jm-ecmh.mp3"><IMG style="BORDER-RIGHT: red 0px solid; BORDER-TOP: red 0px solid; BORDER-LEFT: red 0px solid; BORDER-BOTTOM: red 0px solid" alt="audio file" src="http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif" border=0> <B>John Mayall - Exercise in C Major for Harmonica - Jazz Blues Fusion</B> </A><BR><BR>نوع دیگر این ساز، در گام دیاتونیك است (Diatonic Harmonica). همان گونه كه از نام این ساز معلوم است، این نوع هارمونیكا در گام های كروماتیك ساخته می شوند و تنها دارای نتهای موجود در آن گام می باشند. <BR><BR>بنا بر این بسته به گام یك قطعه موسیقی، از هارمونیكا با كلید همان گام استفاده می شود و برای نواختن سایر نتهایی كه در گام مربوط وجود ندارند از تكنیك های خاص زبان، حنجره و لب استفاده می شود. <BR><BR>به هارمونیكای دیانونیك، هارپ (Harp) نیز می گویند. این نوع ساز متداول ترین نوع هارمونیكا است و در موسیقی راك، فولك و به خصوص بلوز از آن استفاده می شود. مطرح ترین نوازندگان این ساز افرادی چون سانی بوی ویلیامسون 2 (Sonny Boy Williamson II)، سانی تری (Sonny Terry)، چارلی ماسل وایت (Charlie Musclewhite)، لیتل والتر (Little Walter) و ... بوده اند كه هر كدام به نوعی با تكنیك های بدیع، تحولی در نوازندگی این ساز ایجاد كردند. <BR><BR>امروزه صدای دلنشین این ساز در آهنگهای باب دیلن (Bob Dylan)، بروس اسپرینگستین (Bruce Springsteen) و نیل یانگ (Niel Young) به گوش می رسد. <BR><BR><A href="http://www.harmonytalk.com/music/sw-ms.hb.mp3"><IMG style="BORDER-RIGHT: red 0px solid; BORDER-TOP: red 0px solid; BORDER-LEFT: red 0px solid; BORDER-BOTTOM: red 0px solid" alt="audio file" src="http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif" border=0> <B>Sonny Boy Williamson &amp; Memphis Slim - Harmonica Blues</B> </A><BR><BR>سازدهنی دیاتونیكی (Diatonic) كه ما هم‌اكنون می‏شناسیم، در اوائل قرن نوزدهم، در آلمان ساخته شده است. این ساز بوسیله‌ موج مهاجرین ترك ‌كننده‌ آلمان، به ایالات متحده و بریتانیا برده شد و در اواسط قرن نوزدهم، در سراسر جهان، نواخته می‌شده است. <BR><BR>به دلیل ارزانی این ساز، بسیاری از سیاه پوستان فقیر آمریكا، از این ساز برای نواختن موسیقی تنهایی خود استفاده می كردند تا جایی كه امروزه این ساز، به یكی از متداول ترین سازهای موسیقی بلوز تبدیل شده است. <BR><BR><A href="http://www.harmonytalk.com/music/rb-botw.mp3"><IMG style="BORDER-RIGHT: red 0px solid; BORDER-TOP: red 0px solid; BORDER-LEFT: red 0px solid; BORDER-BOTTOM: red 0px solid" alt="audio file" src="http://www.harmonytalk.com/logos/audio.gif" border=0> <B>Robert Bonfiglio - Bridge over troubled water</B> </A><BR><BR>سازدهنی كروماتیك (Chromatic) نیز در سال 1918 اختراع شد و در دهه 1930 و 1940 به خصوص در اروپا، بسیار مشهور شد. به هر حال هارمونیكا، سالیان سال است كه در دستان میلیونها نوازنده بوده است و صدای آن بیانگر احساسات، هیجانات، شادی ها، غمها و آرامش آنها بوده و خواهد بود. <BR><BR>در آینده در مورد انواع هارمونیكا، تكنیك های نوازندگی و نحوه انتخاب این ساز بیشتر خواهیم گفت. <BR><BR> <DIV class=author>با تشکر از صابر عبدلی </DIV><BR> <DIV style="FONT-SIZE: 10px; COLOR: #999">1 - 'هی كید'، 'سرجنت' از سربازان بروكلین می‌گوید 'من نمی‌دونم زنده می‌مونیم یا نه، با سازدهنیت كمی برام بنواز …'<BR>2 - 'هی پریویت' سردسته‌ یاغی‌ها می‌گوید : 'من زخم‌های زیادی برداشته‌ام آهنگ Dixie را برام بنواز تا با اون بمیرم…'<BR>3- 'هی كید'، یكی از خانه به ‌دوشان دور آتش كـمپ می‌گوید … <BR></DIV></DIV> Thu, 20 Sep 2007 02:20:49 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=47 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-47.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-46.aspx <TABLE height="100%" cellSpacing=0 cellPadding=0 width=400> <TBODY> <TR> <TD vAlign=top align=middle height="100%"> <TABLE width="100%"> <TBODY> <TR> <TD> <DIV class=author align=right><A class=newstitle><B>درباره آهنگساز مسيحى كه از اسماءالهى در قرآن الهام گرفته است</B></A><BR>&nbsp;</DIV></TD></TR> <TR> <TD> <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%"> <TBODY> <TR> <TD bgColor=#6bb026 colSpan=2 height=1></TD></TR> <TR height=18> <TD align=right width="40%"><FONT size=2>ترجمه: شيلا ساسانى نیا</FONT></TD> <TD align=left></TD></TR> <TR> <TD bgColor=#6bb026 colSpan=2 height=1></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR> <TR> <TD> <DIV class=body style="MARGIN: 5px" align=justify> <P align=justify target="_blank"><STRONG>براى بسيارى از بريتانيايى&nbsp;ها و ميليون&nbsp;ها نفر ديگر در سرتاسر جهان سال۱۹۹۷ سال مرگ تراژيك پرنسس دايانا در يك سانحه رانندگى بود و تصويرى كه از تابستان آن سال در اذهان عمومى نقش بسته است مربوط به مراسم خاكسپارى دايانا و موسيقى محزون يك گروه كر سوگوار بود كه همواره تلخى آن خاطره را براى دوستداران دايانا حتى پس از گذشت ده سال از مرگ او تداعى مى&nbsp;كند.</STRONG></P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>موسيقى زيبا وتأثربرانگيزى كه با اين مراسم تدفين همراه شد «ترانه&nbsp;اى براى آتن» نام داشت كه يك شبه جان تاونر را از يك آهنگساز برجسته كلاسيك به چهره&nbsp;اى محبوب و مردمى تبديل كرد و اين چنين بود كه خيل جديدى از هواداران به باشگاه دوستداران اين مرد لاغر و بلنداندام كه موهايش را از فرق باز مى&nbsp;كند و تيپى شبيه به ستارگان پاپ دهه۶۰ دارد پيوستند. فعاليت&nbsp;هايش در عرصه موسيقى از نو سنجيده و معيارهاى جديدى براى آن در نظر گرفته شد، به دريافت لقب سر نائل آمد و براى خيلى&nbsp;ها تبديل به يك راهنماى معنوى شد. همه تصنيفات و آثار موسيقايى اش از مسيحيت الهام پذيرفته بودند و يا به قول خودش در «آئين ازلى».</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>تاونر ۶۳ ساله اگرچه در انگليس به دنيا آمد و بزرگ شد اما در دهه۱۹۷۰ به ارتدكس شرقى روى آورد به طورى كه موسيقى او خيلى زود آينه&nbsp;اى بر اصول اعتقادى خشك و تعصب&nbsp;آميز آن شد و همچون مكالماتش با اشارات وكناياتى به قديسين گمنام همراه گشت. تصنيفات او عناوينى همچون «ديوديا»، «آخرالزمان» و «آگرافون» را حمل مى&nbsp;كنند و اعطاى لقب «مينى ماليست مقدس» به او از سوى بسيارى&nbsp;ها كه شاهد اجراى تصنيف سه ساعته «رستاخيز» يا تصنيف هفت ساعته «Veil of the Temple»- كه ماهيتى مديتيشن گونه دارد- به چالش برانگيخته شده است.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>مردم همين روزها شاهد يكى ديگر از نقاط عطف فعاليت حرفه&nbsp;اى تاونر در عرصه موسيقى خواهند بود كه اجراى يك قطعه باشكوه و فراموش نشدنى توسط يك گروه كر و اركستر انگليسى است. اين قطعه به سفارش پرنس چارلز تصنيف شده است، كسى كه تاونر بيش از يك دهه پيش به خاطر «اشتراك ديدگاه&nbsp;هايشان در باب اهميت همه آئين&nbsp;هاى مذهبى» دوست شد. اين قطعه «اسماء زيبا» نام دارد و با الهام از اسماء ۹۹گانه الهى كه از متن قرآن مجيد گرفته شده&nbsp;اند ساخته شده است.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>تصنيف چنين قطعه باشكوهى از هم&nbsp;اكنون به موجى از شايعات در مورد مذهب واقعى اين آهنگساز دامن زده است به&nbsp;طورى كه مطبوعات بريتانيا با تيترهايى همچون «تاونر مسلمان مى&nbsp;شود» و يا گزارشاتى در مورد پشت پا زدن او به كليساى مسيحيت زندگى خصوصى و حتى مذهبى او را زير ذره&nbsp;بين قرار برده كه البته با انكار او و تكذيب همه اين شايعات همراه بوده است. براى تاونر تصنيف قطعه «اسماء زيبا» كه تأمل و تعمقى در ۹۹ نام الله يا پروردگار است و قرار است در يك كليساى جامع كاتوليك اجرا شود بى&nbsp;جنجال و خالى از حرف و حديث&nbsp;هاى مردمى و باز هم مطبوعاتى نبوده است برخى&nbsp;ها به او انگ فرصت&nbsp;طلب بودن و خودشيرينى براى جهان اسلام زده&nbsp;اند و برخى ديگر كار او را نامتعارف دانسته&nbsp;اند. او با خونسردى و در حالى كه به نظر نمى&nbsp;آيد كمترين رنجشى از اين انتقادات به دل گرفته باشد مى&nbsp;گويد: نمى&nbsp;دانم مسلمانان چه تصورى از اين كار دارند. واقعاً از آنها نپرسيده&nbsp;ام اما پس از اجراى لندن اين كار قرار است در استانبول اجرا شود و تا به حال از آنجا اعتراضى به گوش نرسيده. تنها چيزى كه مى&nbsp;توانم بگويم اين است كه اين قطعه، متن واقعاً باشكوهى دارد، مجموعه&nbsp;اى از اسماء مقدس الهى كه برخى به جلال و عظمت او اشاره دارند و برخى ديگر از بخشندگى و مهربانى او مى&nbsp;گويند. كارى كه من كرده&nbsp;ام همراه كردن آنها با موسيقى&nbsp;اى بوده است كه الوهيت آنها را متجلى سازد و معانى آنها را در دل خود منعكس نمايد. خداوندگار بخشنده، خداوندگار مهربان. من همه قرآن را نخوانده&nbsp;ام چون قطعاً از توانايى من خارج است اما برادرى دارم كه صوفى است وخدا را در قرآن به گونه&nbsp;اى مى&nbsp;يابد كه در انجيل نمى&nbsp;يابد. يك خداى دوست داشتنى و محبوب.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>اشاره تاونر به اين&nbsp;كه برادرى دارد و از قضا صوفى هم هست پيشينه خانوادگى او را در كانون توجه قرار مى&nbsp;دهد. او برخلاف آنچه تصور مى&nbsp;شود از دل يك خانواده تجارت پيشه طبقه متوسط انگلسى برخاسته است: آدم&nbsp;هايى محترم و نجيب زاده كه به راندن اتومبيل&nbsp;هاى كلكسيونى جگوار و بنتلى علاقه دارند و يكى از همان ماشين&nbsp;ها در پاركينگ خانه كمى شلخته اما راحت او كه به سبك خانه&nbsp;هاى كشاورزى ساخته و طراحى شده پارك شده است و اين سبك زندگى با تصويرى كه مردم از يك آهنگساز معاصر كه با استدلال&nbsp;ها و توجيهاتى خود را به خاطر تصنيف موسيقى&nbsp;اى كه انعكاس&nbsp;بخش گذشته دور است بيشتر «راديكال» توصيف مى&nbsp;كند خيلى تفاوت دارد. او آهنگسازى است كه همچون باخ زندگى و كارش را وقف خدا مى&nbsp;كند اما در عين حال ظاهر و تيپش را همچون ستارگان پاپ نگاه داشته است.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>از منظرى ديگر اين تيپ و ظاهر يادآور گذشته دورى است كه تاونر با تصنيف قطعه شاد و سرگرم كننده&nbsp;اى به نام «whale» كه براى نخستين بار در كنسرتى در لندن در سال۱۹۶۸ اجرا شد به شهرت دست يافت وحال نوستالژى آن روزها را زنده مى&nbsp;كند. پس از اين تجربه موفق بود كه تاونر در اصول اعتقادى ارتدكسى غرق شد. او كه همواره شيفته مسيحيت بوده در جوانى&nbsp;اش به نواختن ارگ در يك كليساى محلى مى پرداخت و حتى در تصنيفات اوليه اش آن بار و تأثيرپذير مذهبى ديده مى شد كه نمونه آن قطعه The Whale بود كه با الهام از داستان حضرت يونس در انجيل تصنيف شد. تعمق در اصول اعتقادى ارتدكس به استعداد ذاتى اش در موسيقى ماهيتى هنرى داد و از همين رو آثارش هيچگاه سرگرمى نبودند. تاونر خيلى زود تبديل به يك آيكن فرهنگى شد. موسيقى او نزد كسانى كه از يافتن آهنگسازى اصيل كه درك و جذب تصنيفاتش آسان بود خوشحال شده بودند محبوب واقع شد اما از سويى ديگر تردد همقطاران حرفه اى خود در انزوا قرار گرفت.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>او مى گويد: «اين مرا معذب مى كند. همين كه واقعاً دوستان آهنگسازى ندارم و چه خوب مى شد كه داشتم» و به نظر مى آيد كه تحقق چنين خواسته اى در آينده اى نه چندان دور امكانپذير باشد. تصنيف قطعه «اسماء زيبا» تاونر را دگرگون كرده است و او اگرچه همچنان به گفته خودش به مسيحيت پايبند است اما چشم و گوشش را به حقايق بدون هيچگونه تعصب و پيشداورى باز كرده است. </P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>تاونر مى گويد: «به نقطه اى رسيده بودم كه هر آنچه تصنيف مى كردم رنگ و بويى زاهد منشانه به خود گرفته بود و انعكاس بخش اصول اعتقادى كليساى ارتدكس بود من اين نياز مبرم را حداقل در موسيقى احساس كردم كه كارم را جهان شمول تر كنم. رنگ هاى ديگر را تجربه كنم و زبان هاى ديگر را بپذيرم.»</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>اين پروسه اى تدريجى بود كه باعث شد شيفتگى او به شرق به عنوان منبع ناب و اصيل هنر الهى محور عناصرى از هندوئيسم، اسلام و حتى شامانيسم را به خود بگيرد اما در جريان تصنيف قطعه بلند و مديتيشن گونه the voil of the temple براساس متون مجموعه اى از مذاهب بود كه آن تجربه دگرگون كننده براى او اتفاق افتاد. تاونر مى گويد كه مكاشفه اى رؤياگونه داشته است و با همان خونسردى اى كه از برادر صوفى&nbsp;اش حرف زده بود توضيح مى دهد كه اين مكاشفه پس از ديدارى با يك جادوگر سرخپوست بوده است.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>«همه جا را دنبال اين طبل مخصوص جشن سرخپوستان گشته بودم تا از آن صداى باشكوه در قطعه the veil استفاده كنم كه ناگهان دوستى به من زنگ زد و گفت: يكى از آن طبل ها را پيدا كرده است و آن را برايم خواهد آورد. وقتى كه رسيد آن جادوگر سرخپوست را هم با خود آورده بود. فكر مى كنم او چندمراسم شفابخش و درمانى اى را در استون هج يا جايى شبيه به آن برگزار مى كرد. بعد از اين كه او رفت مكاشفه اى رؤياگونه داشتم كه به من گفتند اين حالت معمولاً پس از ديدار با چنين آدم هايى كه خلوص و قدرت درونى&nbsp;اى دارند كه انسان غربى از دست داده رايج است.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>اين مكاشفه، ديدارى با روح فيلسوف عارف Frithjof بود كه به تاونر گفت: خود را از قيد و بندها رها كند و افق هاى تازه اى را حداقل در عرصه موسيقى تجربه كند.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>البته تغيير رويه تاونر را مى توان به اتفاقات ساده تر و بديهى تر ديگرى نيز نسبت داد از جمله اين كه او آهنگسازى بود كه كم كم به سن ۶۰ سالگى پا گذاشته بود و همين خلق و خوى خيلى&nbsp;ها را نرم تر مى كند. وقتى به او اين موضوع را مى گويم او با لبخندى مى&nbsp;گويد: «امكان دارد.» تاونر در آن سال&nbsp;هاى پرشور و حرارت تعصب و مذهب&nbsp;گرايى با بحران هاى مختلفى دست و پنجه نرم كرده بود. بيمارى هاى سخت و عاداتى كه ترك كردن شان براى او بسيار دشوار بود. حال زندگى او سروسامانى به خود گرفته است و نظم و ترتيبى يافته است كه آن را مديون همسرى مهربان و تولد سومين فرزندشان است. او مى گويد: «من تبديل به يك مرد خانواده شده ام. سن و سال هم بى تأثير نيست.»</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>به هر دليل و انگيزه آشكار يا پشت پرده اى او ديگر يك ارتدكس دو آتشه يا ضدغرب نيست. او با لذت به موسيقى باخ گوش مى دهد و حتى آن را با ارگى كه در كليسا در نزديكى محل سكونتش است مى نوازد و در مورد «آئين ازلى»؟</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>تاونر مى گويد: «خب، البته مهم است اما بايد راهى براى تحليل آن بيابيد كه انسان مدرن بتواند با آن ارتباط برقرار كند. براى من در حكم جباريت شده بود. حالا آزادم كه كندوكاوهاى بيشترى بكنم و به دوردست ها بروم البته تا آنجا كه به لحاظ متافيزيكى معقول باشد.»</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>كندوكاو او در قرآن سال ها به طول انجاميده است. او قطعه «اسماء زيبا» را هفت سال پيش تصنيف كرده بود كه البته علت تأخير زياد در اجراى آن را گرد هم آوردن همه عوامل لازم براى اجراى چنين كار باشكوهى ذكر مى كند. يكى از سازهاى حياتى در اجراى اين قطعه همان طبل مخصوص جشن سرخپوستان است كه ۹۹ بار و هر بار به دنبال يكى از اسماء پرجلال الهى طنين مى افكند.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>وقتى به عنوان آخرين سؤال از تاونر مى پرسم براى تصنيف اين قطعه و در كل آثار موسيقى اش از چه منبعى الهام مى گيرد او بى هيچ ترديدى به خداوند اشاره مى كند و زيبايى طبيعت و دنيا را عاملى در جهت تقويت ايمانش به آن منبع لايزال و نامتناهى مى داند.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>«وقتى اتفاق خارق العاده اى براى من مى افتد و يا يك اتفاق معمولى و ساده مثل ديدن غروب زيباى خورشيد و يا شيرجه زدن در آب دريا و شنا كردن در آن واكنش آنى من به آن سپاس از خداوند براى همه نعمت&nbsp;هايش بوده است. موسيقى چيزى بيرون من است كه در عين حال درون من نيز هست. وقتى كه حتى سه ساله بودم فى&nbsp;البداهه آهنگ مى زدم و پدر بزرگ مادرى&nbsp;ام تظاهر مى كرد يكى از تماشاگران است و برايم دست مى زد. صداى چيزهايى مثل رعد وبرق و يا باران را از خودم در مى آوردم.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>سرجان تاونر، آهنگساز معروف و خوشنام بريتانيايى بيست و هشتم ژانويه ۱۹۴۴ در لندن به دنيا آمد. او به مدرسه&nbsp;هاى «گيت» رفت و سپس تحصيلات خود را در آكادمى سلطنتى موسيقى دنبال كرد؛ جايى كه برخى اساتيد موسيقى و آهنگسازى او بزرگانى همچون سرلنون بركلى بودند. تاونر براى نخستين بار در سال ۱۹۶۸ با كانتات (قطعه موسيقى آوازى) «نهنگ» براساس داستان يونس در عهد قديم به شهرت دست يافت . اين قطعه براى نخستين بار در كنسرت سينفونيتا در لندن اجرا شد و سپس توسط كمپانى موسيقى Apple Recordsضبط و به بازار عرضه شد. ديگر قطعه معروف موسيقى او كه توسط Apple به بازار آمد«مرثيه سلتى» بود . در سال ۱۹۷۷ تاونر به كليساى ارتدكس روسيه پيوست و اينگونه بود كه تعاليم دينى ارتدكس و آئين&nbsp;هاى عبادى آن بر آثار موسيقايى اش شديداً تأثير گذاشتند . او مخصوصاً مجذوب عرفان آن و همچنين مطالعه و تصنيف نوشته&nbsp;هاى آباى كليسا همچون سن جان كريسوستوم شده بود. يكى از معروف ترين قطعات او يك موسيقى متن كورال از شعر «بره» اثر ويليام بليك بود كه آن را درسال ۱۹۸۵ تصنيف كرد و اغلب به عنوان يك سرود كريسمسى اجرا مى&nbsp;شود با اين حال برخى از مهم&nbsp;ترين تصنيفات او كه كنكاشى موسيقايى در فرهنگ يونان و روسيه بودند «مرثيه آخماتووا» و «شانزده هايكوسفريس» هستند. ديگر تصنيفات برتر او عبارتند از «آكاتيست شكرگزارى (۱۹۸۷)، «نقاب محافظ » (كه براى نخستين بار توسط نوازنده ويولن سل «استيون ايسرليس و اركستر سمفونى لندن در سال ۱۹۸۹ اجرا شد)، ترانه&nbsp;اى براى آتن (كه در مراسم خاكسپارى پرنسس دايانا در سال ۱۹۹۷ اجرا و نواخته شد). تاونر همچنين پس از مرگ دايانا و در اداى احترام به او كه چهره&nbsp;اى محبوب در ميان ميليونها بريتانيايى بود قطعه «طلوع جاودانگى » را با الهام از اشعار ويليام بليك تصنيف كرد كه براى بسيارى ها تبديل به يك خاطره فراموش ناشدنى از آن واقعه شده است.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>از زندگى خصوصى و مذهبى تاونر در سال هاى اخير در مطبوعات بخصوص مطبوعات بريتانيا گزارش داده شده است كه او از مسيحيت ارتدكس خارج شده است تا به تأمل و كنكاشى در مذاهب و آئين&nbsp;هاى مختلف از جمله هندوئيسم و اسلام بپردازد و يكى از پيروان فيلسوف عرفان گرا «Frithjof shuon» شده است. با اين حال به گفته برخى ديگر ازمنابع او اگرچه در سالهاى اخير از عناصر موسيقى غيرغربى در تصنيفات خود به وفور استفاده كرده است اما همچنين يك مسيحى ارتدكس است. او درسال ۲۰۰۳ قطعه جامع و استثنايى «the veil of the temple» را براساس متون مجموعه اى از مذاهب تصنيف كرد كه اجراى آن چهار گروه كر، چندين اركستر و حداقل هفت ساعت مى طلبد.</P><BR> <P align=justify target="_blank"><BR>جان تاونر در سال ۲۰۰۰ براى دستاوردهاى ارزنده اش در عرصه موسيقى به دريافت لقب سر يا همان شواليه&nbsp;گرى نايل شد.</P><BR> <P align=justify target="_blank">لينك مقاله:</P><BR> <P align=justify target="_blank"><A href="http://www.iran-newspaper.com/1386/860412/html/art.htm#s716208">http://www.iran-newspaper.com/1386/860412/html/art.htm#s716208</A></P><BR> <DIV align=left><BR>منبع : ايران</DIV></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE> Sun, 15 Jul 2007 04:41:30 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=46 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-46.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-45.aspx <A href="javascript:bluecoat_allow_popup=true;void(0);;void(bluecoat_allow_popup=false)"><IMG class=imgsize id=img style="BORDER-RIGHT: black 1px solid; BORDER-TOP: black 1px solid; BORDER-LEFT: black 1px solid; WIDTH: 369px; BORDER-BOTTOM: black 1px solid; HEIGHT: 226px" height=356 alt="TinyPic image" src="http://i8.tinypic.com/4opfoub.jpg" width=375 border=0>&nbsp;</A></P> <P>.............................................................................................</P> Sat, 09 Jun 2007 13:51:12 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=45 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-45.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-44.aspx <P align=center><STRONG>لودویک فان بتهوون</STRONG></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.rock.com.mx/images/beethoven.JPG" align=baseline border=0></P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>&nbsp;</STRONG></FONT></P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>نیکولو پاگانینی</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.niccolopaganini.de/Bilder/paganini-f.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center><FONT size=3><STRONG><FONT face="arial, helvetica, sans-serif"><FONT size=2>ولفگانگ</FONT>&nbsp;آمادنوس&nbsp;موتزارت</FONT></STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.academycinemas.co.nz/f/in_search_of_mozart/mozart.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG></STRONG></FONT>&nbsp;</P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>یوهان سباستین&nbsp;باخ</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.tile.net/tile/bach/JS-Bach.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG></STRONG></FONT>&nbsp;</P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>پیتر لیچ چایکووسکی</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.bach2music.com/fo/assets/images/Tchaikowsky.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG></STRONG></FONT>&nbsp;</P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>یوهان برامس</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.ipl.org/div/mushist/images/brahms.gif" align=baseline border=0></P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>نیکولای ریمسکی&nbsp; کورساکف</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.cs.princeton.edu/~san/rimsky-korsakov.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center><STRONG><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3>فردریک فرانچس شوپن</FONT></STRONG></P> <P align=center><IMG id=img style="BORDER-RIGHT: black 1px solid; BORDER-TOP: black 1px solid; BORDER-LEFT: black 1px solid; BORDER-BOTTOM: black 1px solid" alt="TinyPic image" src="http://i17.tinypic.com/64704zl.jpg" border=0>&nbsp;</P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>فرانس پیتر شوبرت</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.nndb.com/people/964/000091691/franz-schubert-2-sized.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>توماس گیووانی آلبینونی</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Albinoni.jpg/220px-Albinoni.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center><FONT face="arial, helvetica, sans-serif" size=3><STRONG>فرانس لیست</STRONG></FONT></P> <P align=center><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.cnnturk.com/images/yasam/franzliszt3107h.jpg" align=baseline border=0></P> <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center>&nbsp;</P> Thu, 19 Apr 2007 06:26:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=44 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-44.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-43.aspx <P align=center>&nbsp;</P> <P align=center> <TABLE style="WIDTH: 432px; HEIGHT: 3433px" width=432> <TBODY> <TR> <TD></TD></TR> <TR> <TD> <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%"> <TBODY> <TR> <TD bgColor=#6bb026 colSpan=2 height=1></TD></TR> <TR height=18> <TD align=right width="40%"> <DIV class=author>كيوان آرام</DIV></TD> <TD align=left> <DIV class=author>&nbsp;</DIV></TD></TR> <TR> <TD bgColor=#6bb026 colSpan=2 height=1></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR> <TR> <TD> <DIV class=body style="MARGIN: 5px" align=justify> <P align=justify>رضا والى، آهنگساز و موسيقيدان<BR>- متولد ۱۳۳۱ قزوين<BR>- فارغ&nbsp;التحصيل كنسرواتوار تهران (هنرستان عالى موسيقى)<BR>- عزيمت به اتريش و تحصيل در آكادمى موسيقى و هنرهاى نمايشى وين<BR>- اخذ مدرك آكادمى وين در رشته آهنگسازى و آموزش موسيقى<BR>- عزيمت به آمريكا و تحصيل دررشته تئورى موسيقى<BR>- اخذ مدرك دكتراى آهنگسازى و تئورى موسيقى از دانشگاه پيتسبورگ ۱۹۸۵<BR>- تدريس آهنگسازى و تئورى موسيقى در دانشگاه كارنگى ملون از ۱۹۸۷<BR>- دريافت نشان «افتخار» از وزارت دانش و هنر اتريش<BR>- دريافت عنوان «هنرمند موفق مهاجر» از شوراى هنرى شهر پيتسبورگ<BR>- آثار وى توسط اركسترهاى مهمى چون فيلارمونيك، پنسيلوانيا، سمفونيك اسلواكى، سمفونيك شيلى، كوارتت كرونوس، اركستر مدرن بوستون و... به اجرا درآمده&nbsp;اند.<BR>- از او دو CD با عناوين فولكلور ايرانى و كنسرتو براى فلوت و اركستر منتشر شده است.<BR>- برخى از آثار او عبارتند از:<BR>شانزده مجموعه براى آوازهاى محلى ايران (آواز محلى ايران براى پيانو و آواز، آواز و اركستر، آواز وكر، گروههاى مجلسى بى&nbsp;كلام و ...)، كنسرتو براى فلوت و اركستر، موومان براى كوارتت و اركستر زهى، ديلمان، كنسرتو فلوت، song from flute in orbit و ...</P> <P align=justify>&nbsp;</P> <P align=center><IMG height=240 src="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/prtrt.jpg" width=165 border=0></P> <P align=justify><BR>&nbsp;</P> <P align=justify>سال ۱۲۳۵ بود كه اولين دسته موزيك نظام به نام «دسته موزيك سلطنتى» توسط دو افسر ارتش فرانسه به نام&nbsp;هاى بوسكه و رويون تشكيل شد و عملاً نقطه آغازين حضور موسيقى غربى در ايران را رقم زد.<BR>دسته موزيك سلطنتى كه جاى نقاره&nbsp;خانه&nbsp;ها اجراى موسيقى نظامى را برعهده داشت، سرآغاز جريانى بود كه همه زواياى موسيقى در ايران را متأثر از خويش كرد. سال ۱۲۴۸ با ورود موسيو لومر به ايران و تجديد سازمان دسته موزيك نظام، مدرسه موزيك نظام در ايران تأسيس و عملاً اولين مدرسه موسيقى در ايران به رسميت شناخته شد. فارغ&nbsp;التحصيلان همين مدرسه بودند كه بعدها براى اولين بار اركستر مخصوص اجراى آثار موسيقى كلاسيك غرب را در تشريفات دربار با سرپرستى موسيو لومر برعهده گرفتند و واسطه آشنايى نزديكتر ايرانيان با فرهنگ موسيقى غربى شدند. <BR>سال ۱۲۸۹ اركستر زهى سلطنتى توسط سالا معرز دوباره سروسامان گرفت.<BR>سيزده سال بعد يعنى در زمستان ۱۳۰۲ آگهى تشكيل يك مدرسه نه&nbsp;چندان دولتى در روزنامه&nbsp;ها به چاپ رسيد، اين مدرسه كه توسط علينقى خان وزيرى با عنوان «مدرسه موسيقى» تشكيل شد، با صد دانش&nbsp;آموز آغاز به كار كرد كه البته در مدت كوتاهى بيش از بيست نفر از آنان باقى نماندند. همان شاگردانى كه مكتب وزيرى را دنبال كردند و بانى مهمترين تحولات موسيقى در ايران در قرن اخير شدند.<BR>گرچه بعد از كناره&nbsp;گيرى وزير از مدرسه عالى موسيقى، نگرش به موسيقى ملى تغيير يافت و سازهاى ايرانى جاى خود را به سازهاى غربى دادند، اما نگرش حاكم بر شاگردان وزيرى، فضاى آموزش موسيقى در ايران را آنچنان متأثر ساخت كه كمتر موسيقيدانى بعد از آن را مى&nbsp;توان سراغ گرفت كه گرچه موسيقى غربى و آهنگسازى غربى را آموخته اما آثارى برگرفته از موسيقى ايرانى چه موسيقى اقوام و چه موسيقى رديف دستگاهى آرانژمان نكرده باشد.<BR>همه اين مقدمه&nbsp;چينى&nbsp;ها براى معرفى يكى از دانش&nbsp;آموختگان هنرستان عالى موسيقى و از آهنگسازان بنام ايرانى در عصر حاضر است.<BR>رضا والى گرچه نام آشنايى در ميان مخاطبان موسيقى در ايران نيست و شايد اهالى موسيقى در ايران نيز با نام و نشان او كمتر آشنا باشند، اما به حق يكى از شاخص&nbsp;ترين آهنگسازان ايرانى دور از وطن است كه با همه دورى&nbsp;ها، بينش و منش ايرانى&nbsp;اش را چه در رواياتى كه از زندگى&nbsp;اش شنيده&nbsp;ايم و چه در نشانه&nbsp;هايى كه در آثار متعددش مى&nbsp;يابيم با همان خصلت&nbsp;هاى اصيل آشنا، حفظ كرده است.<BR>رضا والى متولد ۱۳۳۱ قزوين است. در كودكى به تهران مى&nbsp;آيد و در نوجوانى جذب هنرستان عالى موسيقى وقت مى&nbsp;شود و در بهترين دوران آموزش موسيقى كلاسيك در كنسرواتوار تهران يادگيرى سازهاى بادى ترومپت و ترومبون را احتمالاً نزد نوازندگان غيرايرانى و يا نزد غلامحسين غريب كه چهره شاخص آموزش سازهاى بادى و رئيس كنسرواتوار وقت بوده است، فرامى&nbsp;گيرد. انتخاب اين سازها گرچه رضا والى را از جرگه موسيقى ايرانى دور مى&nbsp;كند اما امكان مساعدى براى ادامه تحصيل موسيقى در خارج از ايران را برايش فراهم مى&nbsp;آورد؛ چرا كه ادامه تحصيل در رشته موسيقى در خارج از ايران مستلزم دانش تخصصى يك ساز غربى بوده و اين قاعده هنوز نيز پابرجاست. اين&nbsp;چنين است كه اكثر قريب به اتفاق موسيقيدانان ايرانى كه آشنايى با سازهاى غربى ندارند و تمايل به ادامه تحصيل در خارج ايران مى&nbsp;يابند، ناچارند تنها و تنها در رشته موسيقى&nbsp;شناسى ادامه تحصيل دهند و عملا ً از ادامه تحصيلات آكادميك موسيقى در حوزه&nbsp;هاى وسيع و متنوع اين هنر بازمى&nbsp;مانند. اما رضا والى واجد همه شرايط براى ادامه تحصيل بود و وين مى&nbsp;توانست بهترين مقصد براى هر هنرجوى نوجوى موسيقى باشد كه بخواهد در جهان بى&nbsp;انتهاى موسيقى امروز غور و تفحصى كند.<BR>رضا والى به اتريش عزيمت مى&nbsp;كند و درآكادمى موسيقى و هنرهاى نمايشى وين دررشته آهنگسازى و آموزش موسيقى ادامه تحصيل مى&nbsp;دهد.<BR>در جشن فارغ&nbsp;التحصيلى رضا والى به چند جوان خوشفكر و با استعداد موسيقى از سوى وزارت دانش و هنر اتريش كه آكادمى موسيقى و هنرهاى نمايشى وين را سرپرستى مى&nbsp;كند، نشان افتخار داده مى&nbsp;شود. يكى از اين جوانان با استعداد رضا والى است. اما رضا والى پس از چندى اقامت در اتريش؛ براى زندگى طولانى&nbsp;ترى در آمريكا آنجا را ترك مى&nbsp;گويد و به ايالت پيتسبورگ عزيمت مى&nbsp;كند.<BR>در همين سالهاست كه رضا والى تجربه&nbsp;اى وسيع و در عين حال نه&nbsp;چندان نو و بديع را در كمپوزيسيون و آهنگسازى ايرانى آغاز مى&nbsp;كند و آن استفاده از نغمه&nbsp;هاى محلى براى خلق آثار تازه در حوزه موسيقى contemprary است. قبل از والى آهنگسازان نسل اول ايرانى اين مسير را رفته و تجربيات وسيعى در اين حوزه به دست آورده بودند. پرويز محمود، حسين ناصى، مرتضى حنانه، مليك اصلانيان، ثمين باغچه&nbsp;بان، هوشنگ استوار، هرمز فرهت، محمدتقى مسعوديه و ... از جمله آهنگسازان نسل قبل از والى بودند، كه از آن ميان باغچه&nbsp;بان، استوار و فرهت هنوز در قيد حيات هستند</P><BR> <P align=justify>رضا والى نيز البته از مسيرى ديگر اين تجربيات را دنبال مى&nbsp;كند و اواخر دهه پنجاه نخستين اثر از مجموعه آوازهاى ايرانى را با نام «چهار آواز محلى ايران» براى پيانو و آواز مى نويسد. تجربه خوشايند اين آرانژمان، يك سير پيوسته و آهسته را در آثار آهنگسازى رضا والى به وجود آورده است. سيرى كه به خلق بيش از پانزده مجموعه از آوازهاى ايرانى براى آنسامبل غربى منجر مى&nbsp;شود. مجموعه&nbsp;هايى برگرفته از آواها و نغمه&nbsp;ها و بخصوص فرم آوازى در موسيقى اقوام ايرانى و براساس كمپوزيسيونى غربى. اين رويكرد، والى را ملزم به بازشنوى و گردآورى موسيقى اقوام ايرانى مى&nbsp;كند و گرچه آشنايى او با موسيقى اقوام هرگز از محدوده آثار رسمى انتشاريافته و يا ضبط&nbsp;هاى پراكنده موسيقى نواحى ايران فراتر نمى&nbsp;رود. اما در همين محدوده نيز گويا مجموعه قابل توجهى را فراهم آورده است. تفاوت نسل رضا والى با نسل قبل از خويش در برخورد با موسيقى اقوام ايرانى شايد در اين طرز نگرش و نحوه بهره&nbsp;مندى از متريال سونور بومى باشد. نگرشى كه در پى حفظ و ثبت گنجينه فرهنگ شفاهى اقوام ايرانى و نغمه&nbsp;هاى بومى كهن نيز هست و انديشه&nbsp;&nbsp;اى كه صرفاً آثار جمع&nbsp;آورى شده توسط ديگران را دستمايه خلق آثار شخصى مى&nbsp;كند. با اين حال آن دسته از آثار رضا والى كه از جوهره موسيقى اقوام ايرانى برخوردار بوده، سهم بسزايى در كنجكاوى مخاطبان موسيقى در اروپا و آمريكا درباره موسيقى ايران زمين داشته و حامل پيام عميقى از بطن فرهنگ ايرانى براى مخاطبانش در سالن&nbsp;هاى معتبر موسيقى اروپا و آمريكا بوده است. آثار والى همچنين نظر بسيارى از منتقدان اروپايى و آمريكايى را به خود جلب كرده تا آنجا كه ديويد استوك كه خود آهنگسازى نام&nbsp;آشناست درباره والى نوشته است: «والى آهنگساز موفقى است كه موسيقى باروك را به خوبى درك كرده و توانسته آن را با موسيقى بومى و نيز كلاسيك غربى به شكل غيرقابل باورى تركيب كند. مهمترين ويژگى آثار والى اصالت آثار اوست.» همچنين نويسنده نشريه لس&nbsp;آنجلس تايمز نيز وصف ويژه&nbsp;اى درباره سبك رضا والى داشته و آن را استوار و غيرقابل كنترل دانسته است.<BR>آثار رضا والى چه آنها كه براى اركستر بزرگ نگاشته و چه آنها كه در قالب كوارتت زهى، پيانو و آواز و اركستر مجلسى است، جملگى دلالت بر نگاه جست&nbsp;وجوگر او در ارزش&nbsp;هاى نهفته در هنر ايرانى و اساساً تمايل او به احيا با ذات و اصالت هنرهاى كهن در قالب هنر امروزين دارد.<BR>گفتيم كه والى پس از اتمام تحصيلات موسيقى در وين براى ادامه تحصيلات موسيقى&nbsp;اش به پيتسبورگ رفت. او در دانشگاه پيتسبورگ تحصيل در آهنگسازى و تئورى موسيقى را ادامه داد و در نهايت موفق به اخذ درجه دكتراى آهنگسازى از اين دانشگاه شد. والى از حدود دو دهه پيش نيز به تدريس آهنگسازى در دانشكده موسيقى كارنگى ملون پرداخته است. آثار رضا والى در اين سالها توسط اركسترهايى معتبر در كشورهاى مختلف جهان همچون فيلارمونيك پنسيلوانيا، اركستر سمفونيك شيلى، اركستر سمفونيك راديو اسلواكى، گروه مجلسى سياتل، كوارتت كرونوس، اركستر مدرن بوستون و ... به اجرا درآمده و دو اثر از او نيز توسط دو كمپانى «نيو آلبيون» و «ناكسس» انتشار يافته است. دغدغه كمپوزيسيون و آرانژمان براساس تم&nbsp;ها و ملودى - مدل ها و فرم&nbsp;هاى موسيقى ايرانى از يك سو و انگيزه&nbsp;هاى جست&nbsp;وجو در موسيقى اى كه آن را در گفت&nbsp;وگويى ناقص و مختصر، از پيچيده ترين و كاملترين موسيقى&nbsp;هاى جهان ناميده بود؛ يعنى موسيقى دستگاهى ايران، سبب شده است تا رضا والى در روزهاى فراغت از دانشگاه و در شب&nbsp;هاى همنشينى و ديدار آشنايان ايرانى، ارتباط عميق&nbsp;ترى با داريوش ثقفى نوازنده توانمند سنتور برقرار كند. ثقفى از شاگردان مستقيم ابوالحسن&nbsp;خان بوده و سالهاست كه در شهر پيتسبورگ يعنى محل سكونت فعلى رضا والى ساكن است. والى ظرايف و دقايق و ويژگى&nbsp;هاى ساختارى و محتوايى اين موسيقى را از او مى&nbsp;آموزد و با آموزه&nbsp;هاى خويش از موسيقى غربى آثارى بديع و تازه مى&nbsp;آفريند.<BR>آثارى كه او را تا دريافت نشان «هنرمند موفق مهاجر» از شوراى هنرى شهر پيتسبورگ اعتبار بخشيده است.<BR>براى او در هر جاى جهان كه باشد، آرزوى موفقيت و سلامت داريم.</P> <DIV align=left>&nbsp;</DIV> <DIV align=left>منبع : ايران</DIV></DIV></TD></TR></TBODY></TABLE></P> <P>&nbsp;</P> <P>&nbsp;</P> <H2 align=center>Compositions Samples</H2> <P align=center><BR></P> <P align=center> <TABLE border=1> <TBODY> <TR><!-- Row 1 --> <TD></TD> <TD align=middle>AIFF Format</TD> <TD align=middle>WAVE Format</TD></TR> <TR><!-- Row 2 --> <TD align=middle>Folk Songs (Set No. 11B)</TD> <TD align=middle><A href="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/FolkSongs.aif"><IMG height=33 src="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/speaker2.gif" width=31 border=0></A></TD> <TD align=middle><A href="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/FolkSongs.wav"><IMG height=33 src="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/speaker2.gif" width=31 border=0></A></TD></TR> <TR><!-- Row 3 --> <TD align=middle>Concerto for Flute and Orchestra</TD> <TD align=middle><A href="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/Flute.aif"><IMG height=33 src="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/speaker2.gif" width=31 border=0></A></TD> <TD align=middle><A href="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/Flute.wav"><IMG height=33 src="http://www.andrew.cmu.edu/user/rv0l/speaker2.gif" width=31 border=0></A></TD></TR></TBODY></TABLE></P> Fri, 06 Apr 2007 05:07:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=43 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-43.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-42.aspx <A href="http://www.parstimes.com/musicians/ardeshir_rohani/" target=_blank>ادامه مطلب ...</A></P> Tue, 03 Apr 2007 13:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=42 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-42.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-41.aspx <UL dir=ltr> <UL> <UL> <UL> <LI> <DIV style="MARGIN-LEFT: 0px" align=center> <TABLE class=dot2 cellSpacing=0 cellPadding=0 width="98%"> <TBODY> <TR> <TD style="FONT-WEIGHT: 600; HEIGHT: 30px" vAlign=center align=middle background="Harmonia_ir هارمونیا_files/up.gif" colSpan=2> <P dir=ltr style="MARGIN-RIGHT: 0px"><FONT class=sub size=4><SUB></SUB></FONT>&nbsp;</P></TD></TR> <TR> <TD align=middle background="Harmonia_ir هارمونیا_files/sol.gif" colSpan=2> <P class=posts><SUB><BR><FONT size=4></FONT></SUB></P> <P class=posts dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px" align=left><SUB><FONT size=4><IMG style="WIDTH: 456px; HEIGHT: 142px" height=160 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/08.jpg" width=500 border=0></FONT></SUB></P> <P dir=rtl style="MARGIN-LEFT: 0px" align=justify><SUB><FONT size=4><STRONG>پاي صحبتهاي<SPAN lang=en-us>&nbsp;</SPAN><FONT size=6>موتسارتِ موسیقي فيلم</FONT></STRONG><BR><STRONG>Ennio Morricone</STRONG><BR><STRONG>گردآوری و ترجمه : ا<SPAN lang=en-us>.</SPAN> جهانشاهي<BR></STRONG><BR><IMG style="WIDTH: 304px; HEIGHT: 281px" height=300 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/Folder.jpg" width=300 align=left border=0><FONT style="FONT-SIZE: 9pt">اشاره: انيو موريکونه يکي از آهنگسازان بزرگ تاريخ سينما مي باشد، که براي بيش از 400 فيلم موسيقي نوشته و از او به عنوان «موتسارت موسيقي فيلم» ياد مي شود. در کشور ما نيز با فيلمهاي «خوب، بد، زشت»، «روزي روزگاري در غرب»، «سينما پاراديزو» و «مالِنا» بسيار شناخته شده است. با وجودي که تاکنون از جوايز آکادمي بهره اي نبرده و مورد بي مهري قرار گرفته، حتي در سن 78 سالگي هم دست از تلاش بر نداشته و مشعول کار آهنگسازي براي سينماست و هر چند گاهي نيز اركستر عظيمي را با آثار خود رهبري مي کند، مانند «ورونا 2002» و «لندن 2003». اين نوشتار حاصل ترجمه از روي فيلمي است که موريکونه در آن در مورد موسيقي فيلم صحبت مي کند، که لحن محاوره اي و پراکندگي اين متن به همين دليل است. </FONT><BR><BR>فکر مي کنم که شغل آهنگسازي در طول قرن گذشته و حاضر تا حدودي دو پهلو و مبهم شده. منظورم اين است که... من نه تنها آنچه که موسيقي مستقل و مطلق ناميده مي شود، ساخته ام، بلکه براي سينما هم آهنگسازي کرده ام، موسيقي کاربردي. اين دو نوع آهنگساز بايد با هم تفاوت داشته باشند. موسيقي کابردي براي هنرمند ديگري که کارگردان فيلم است، ساخته مي شود. در صورتي که موسيقي مستقل و مطلق براي منظور و ايده خود سازنده آهنگ و آنچه که احساس مي کند مي باشد، آن گونه که تصور مي کند و قطعات را مي نويسد. موسيقي کاربردي بايد داراي محدوديتها و شرايطي باشد، اما در نوع ديگر آزادي بيشتري وجود دارد.<BR>بيشتر وقتها باور ميکنم که توانسته ام شخصيت خود را در فيلم لحاظ کنم. منظورم اين است که، به مشخصه هاي تکنيکي در موسيقي فيلم پي برده ام که علاوه بر اينکه در موسيقي تونال کابردي مي باشند، اغلب به خودي خود جالب و جذاب مي باشند.<BR><IMG height=202 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/02.jpg" width=300 align=left border=0>موسيقي فيلم نسبت به جايي که موسيقي مطلق مورد نظر است، يک داستان کاملاً متفاوت دارد. خيلي علمي تر است و آهنگساز بايد براي نُتي که مي نويسد دلايلي غير از آنچه در درون خود دارد، داشته باشد. اگر او نتواند پاسخي براي اينکه به چه منظور نت اول يا نت آخر يا هر نتي در قطعه را نوشته است پيدا کند... اگر نتواند اين سوال را جواب دهد، قطعه به درد نمي خورد. من طرحهايي براي زمينه هاي متنوع راديو، تلويزيون، براي «جياني مراندي» و ديگران نوشته ام. در «درماستات» و همراه با «پتراسي» تحصيل کرده ام. همه اينها تجربه بسيار خوبي براي من بوجود آورده است.<BR>بجز اينکه شخص از حرفه خود تاثيرپذير است، رفته رفته يک سبک شخصي بوجود مي آيد. امروزه آهنگسازان بهرحال مجبورند فرمي را بوجود آورند که هميشه در آن آهنگ بسازند. هيچ فرم به اندازه کافي محکم و يکپارچه اي به عنوان استاندارد وجود ندارد. چنين فرمي امروزه وجود ندارد. فرم مي تواند به صورت يک نافرم، يا يک فرم ناواضح، غير دقيق و انتزاعي وجود داشته باشد. در واقع موسيقي يک موجوديت انتزاعي است.<BR>البته ما و شنوندگان دوست داريم که موسيقي با معنا همراه باشد. اما شايسته نيست که موسيقي فيلم معنا داشته باشد، چون اين موسيقي براي سينما بکار مي رود و در فيلمها موسيقي معني ندارد و در واقع معناي خود را از فيلم کسب مي کند. که اين يک هنر قابل ستايش است. <BR><IMG height=169 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/03.jpg" width=300 align=left border=0>در موسيقي مطلق، هر معنايي که موسيقي دارد کاملاً انتزاعي است. بنابراين شما بايد صداها را بصورت عناصر صوتي که روي يک فرم را مي گيرند، در نظر بگيريد که توسط گوشها و ذهن شنونده قابل کنترل نيستند. اين فقط توسط آهنگساز يا رهبر ارکستر قابل کنترل است. اين بهرحال همان معني است که شنونده درک خواهد کرد.<BR>اما کمپزسيون موضوع شخصي براي خود آهنگساز است. آهنگساز بايد در ساختاري که بوجود مي آورد، بهم پيوستگي پيدا کند، و دليلي پشت کمپزسيون خود داشته باشد. اگر براي هر شنونده يک معني متفاوت نتيجه شود، اين مشکل آهنگساز نيست. اما آهنگساز بايد در درون خود دليلي براي قطعه اي که مي نويسد، پيدا کند. استدلال معمارانه يک استدلال رسمي است. اما دلايل ديگري وجود دارند که سطحي در نظر گرفته مي شوند و ويژه سبک کمپزسيون يا فرم نيستند. گاهي اوقات فرم وجود ندارد، اما اصوات يک حالت زنده دارند. به عنوان يک مثال ساده، براي ساختن يک خانه، شما به آجر، گچ و چيزهاي <IMG height=199 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/04.jpg" width=300 align=left border=0>ديگر نياز داريد. يک آهنگساز صداهايي در اختيار دارد که ديگر آهنگسازان نيز در اختيار دارند. کار اصلي آهنگساز اين است که چگونه يک قطعه بکر را با استفاده از اين مصالح معمول بسازد. هنگامي که من چيزي براي فيلمي نوشتم، سعي کردم حس شخصي خود را به آن بدهم. <BR>گاهي حس کردم که بايد حتماً اين کار را انجام دهم. مانند ميزانهاي مشخصي از موسيقي کلاسيک. من به هيچکس نگفتم، اما آنها را همراه با ترکيبات هارمونيکي که در طول نوشتن اضافه يا اصلاح مي کردم، به کار بردم.<BR>تاثيرات مکتب وين در موسيقي تونال و خيلي چيزهاي ديگر، کم کم در سبکي که ويژه خودم مي باشد، به راحتي قابل تشخيص شده است. نه تنها از طريق شنيدن بلکه روي کاغذ هم مي توان آن را ديد. تنها چيزي که آن را تغيير دادم، زبان موسيقي ام طبق نيازهاي شخصي و تکنيکي سينما بود.<BR>شايد آنچه انجام دادم يک انقلاب در فيلمهاي وسترن بود. اما من فکر نمي کنم آن موسيقي را مخصوصاً براي فيلم وسترن ساخته باشم، چون اگر داستان آن فيلمها در ژاپن، چين و يا هند اتفاق مي اُفتاد باز هم همان موسيقي را مي نوشتم. من <IMG height=169 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/06.jpg" width=300 align=left border=0>فکر نمي کنم که از زمينه تاثيري گرفته باشم. حس مردم همان چيزي است که با ديدن فيلم درک مي کنند. اگر اينها در چين بود باز هم ارجاعهاي مناسب را بکار مي بستم. اما در پس زمينه، نه بصورت آشکارا. <BR>هنگامي که آهنگساز مي خواهد براي يک صحنه بحران هميشه حاضر آهنگ بسازد، تلاش خود را صرف اين مي کند که با يافتن دليلي براي لذت بردن صرف، خارج از چارچوب فيلم با بيننده اراتباط برقرار کند. و از سرگرمي به عنوان ابزاري براي ارتباط استفاده مي کند. همه اين چيزها، مانند صداي جمعيت اعتصاب کننده در فيلم "Sostiene Pereira"، صداي ابزار برش و ابزاز سوراخ کردن سنگفرش پياده رو در فيلم ،"La Classe Operaia Va in Paradiso"، يا صداي يک کايوت (گرگ صحرايي آمريکاي شمالي)...<BR>من تلاش کردم که از صداهاي واقعي، مخصوصاً از صداي حيوانات در موسيقي استفاده کنم. تم فيلم «خوب، بد، زشت» صداي واقعي کايوت است که به تم فيلم تبديل شد. که اين برداشتن صداها از دنياي زنده و استفاده از آنها در صداهاي سازمان يافته است.<BR><IMG height=169 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/05.jpg" width=300 align=left border=0>من با کارگردانان رابطه خوبي دارم. سعي مي کنم با کارگرداناني کار مي کنم که بتوانم با آنها کنار بيايم. اگر از کارگرداني خوشم نيايد، هرگز با او دوباره کار نخواهم کرد. يکي از ما اجازه مي دهد که ديگري برود. اخيراً من مي گذارم آنها بروند، در صورتي قبلاً مي بايست منتطر اجازه رفتن باشم. من کارگرداناني را که مي خواهند ايده هاي خود را به من تحميل کنند دوست ندارم، بنابراين سريعاً کنار مي کشم. وقتي به شما مي گويند چه بايد انجام دهي، توهين آميز است. به من بگو "چه دوست داري انجام بدهي؟"، تا من ببينم چه کاري از دستم برمي آيد، سپس من به شما خواهم گفت که در اين باره چه فکري مي کنم. يک رابطه خوب همراه با اعتماد متقابل با آنها دارم. اگر اعتماد متقابلي وجود نداشته باشد، بهتر است که کنار بکشي. چند تا از اين افراد را ترک کردم و متأسف نيز هستم، به خاطر اينکه افراد بسيار با استعدادي هستند. اگر احساس خوبي وجود نداشته باشد، شما هم ممکن است همين کار را بکنيد.<BR><IMG height=169 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/07.jpg" width=300 align=left border=0>هنگامي که احساس کنم کارگردان به شور و شوق و حرارت من نياز دارد، فوري برانگيخته مي شوم و ايده هاي خوبي سريعاً به ذهنم خطور مي کند. اما هنگامي که خود کارگردان افسرده و بي حال باشد و مثلاً بگويد: «چيزي مثل آهنگهاي چايکفسکي مي خواهم.» من جواب مي دهم:« من يک آهنگساز هستم. بنابراين کسي که موسيقي را مي نويسد من هستم.» امّا اين کمي شهامت مي خواهد و من هميشه از آن استفاده مي کنم. گاهي اوقات اين هم فايده اي ندارد.<BR>هنگامي که من با نوشتن يک قطعه ريسک دار شجاعت به خرج مي دهم، يک نسخه دوم براي کمک به کارگردان مي نويسم. به دنبال ريسک مي روي و اگر احساس کنم که آنچه در حال نوشتن آن هستم در وهله اول براي خودم جالب است و سپس براي فيلم يا کارگردان فيلم جالب خواهد بود، ريسک را قبول مي کنم. اما مي دانم که جهان اطراف آمادگي فهم آن را ندارد. بنابراين نسخه دوم را مي نويسم. يا نسخه دوم با عناصر ريسک دار را مي نويسم، تا بتوانم اگر لازم شد قبل از اجراي نهايي با ارکستر آن را تغيير مي دهم. من نمي گويم که: «من مي خواهم ريسک را قبول کنم.» اين يک ايده متکبرانه است که شما نمي توانيد درون خود نگه داريد. اين يک نياز <IMG height=219 src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/MUSICIANS/MORRICONE/Harmonia_ir%20%20هارمونیا_files/09.jpg" width=300 align=left border=0>رواني است که اجازه نمي دهد آن را درون نگه داريد بنابراين آن را بيان مي کنيد. آهنگساز موسيقي را روي کاغذ بيان مي کند، همه چيز همين است.<BR>پسرم «آندرئا» وقتي هجده سالش بود به من گفت مي خواهد آهنگساز شود. گفتم فراموش کن. خيلي سخت است، بايد تحصيل کني، و بعد هنوز نمي تواني آهنگ بسازي. او پافشاري کرد و من جلوي او را نگرفتم. او شروع به تحصيل کرد و من هزگز به او نگفتم که مي تواني. چون افراد زيادي هستند که سالهاي طولاني تحصيل مي کنند، اما نهايتاً نمي توانند... بهرحال اين يک مسير دشوار است. او پس از طي کردن کار و تحصيل بالاخره موفق شد و براي رسيتال نهايي خود يک اورتور بسيار زيبا ساخت. من به او گفتم: «تو يک آهنگساز هستي.» و او واقعاً هست. من از او انتظار نداشتم اما قطعات شگفت آوري مي نويسد.</FONT></SUB></P> <P style="MARGIN-LEFT: 0px" align=right><SUB><FONT size=4>منبع : <SPAN lang=en-us>Arena Concerto DVD</SPAN></FONT></SUB></P></TD></TR></TBODY></TABLE></DIV></LI></UL></UL></UL></UL> Wed, 28 Mar 2007 00:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=41 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-41.aspx http://classicalmusic.blogfa.com/post-40.aspx <!--contenttttttttttttttt--> <TABLE style="BORDER-RIGHT: #000000 0px solid; BORDER-TOP: #000000 0px solid; MARGIN-TOP: 0px; MARGIN-BOTTOM: 10px; BORDER-LEFT: #000000 0px solid; WIDTH: 100%; DIRECTION: rtl; BORDER-BOTTOM: #000000 0px solid"> <TBODY> <TR vAlign=top> <TD> <P class=imgborder style="BORDER-RIGHT: #000000 1px solid; BORDER-TOP: #000000 1px solid; BORDER-LEFT: #000000 1px solid; BORDER-BOTTOM: #000000 1px solid" align=center><IMG alt="Robert Farnon 1917-2005" src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/FILM%20SCORE/harmonytalk%20-%20رابرت%20فارنون%20%20افسانه%20ای%20در%20عرصه%20موسیقی%20لایت%20(%20بخش%20اول)_files/farnon-5858424.jpg" width=190></P> <DIV class=imgtext align=center>Robert Farnon 1917-2005</DIV> <DIV class=main_post_title style="FONT-SIZE: 17px; MARGIN: 15px 2px 5px 0px">رابرت فارنون : افسانه ای در عرصه موسیقی لایت ( بخش اول)</DIV> <DIV class=post_date style="BORDER-BOTTOM: #fff 0px solid">&nbsp;</DIV> <DIV class=main_post_content><STRONG>رابرت فارنون را می توان بزرگترین آهنگساز موسیقی لایت نیمه دوم قرن بیستم در جهان به شمار آورد. این آهنگساز کانادایی الاصل که آثار برجسته ای در زمینه موسیقی فیلم نیز ارائه کرده، بدون شک در صورت اقامت در هالیوود به شهرت و ثروت قابل توجهی دست می یافت، اما در کمال ناباوری و برخلاف تصور همگان، کشور انگلستان را به عنوان محل اقامتش برگزید. </STRONG><BR><BR>رابرت فارنون آهنگساز، تنظیم کننده، رهبر ارکستر و نوازنده ترومپت در 24 ژوئیه سال 1917 در تورنتوی کانادا به عنوان سومین فرزند یک خانواده شش نفره متولد شد. او دو برادر به نام های برایان و دنیس داشت که هر دوی آنها در زمینه موسیقی به شهرت فراوانی دست یافتند. فارنون فراگیری موسیقی را با آموزش ویولن آغاز نمود، در هفت سالگی نزد مادرش مشق پیانو می کرد. در سال 1930 به همراه برادرش برایان در یک گروه موسیقی به عنوان درامر به فعالیت مشغول بود. او پرکاشن را نیز نزد دونکان اسنایدر(Duncan Snider) آموخت و نهایتا در سال 1934 ترومپت را به عنوان ساز اختصاصی برگزید و با گروههای موسیقی مختلفی در تورنتو همکاری کرد. <BR><BR>در سنین جوانی، فارنون به دلیل اجراهایش در شبکه رادیویی کانادا نامی آشنا در زمینه موسیقی بود. او با ارکستر رادیویی Percy Faith به عنوان نوازنده اصلی ترومپت، همکاری داشت. طی سالهای 1937 تا 1943 او عضو تیم سازنده برنامه مشهور و پرطرفدار Happy Gang بود. در سال 1940 از طرف کشور آمریکا از او جهت فعالیت در مقام " رهبر ارکستر" دعوت به عمل آمد، چنین موقعیتی برای او فرصت مغتنمی بود تا مهارتهایش در زمینه آهنگسازی و تنظیم را توسعه دهد و توجه افراد سرشناسی چون پاول وایتمن(Paul Whiteman) و ریچارد کوستلانتز (Kostelanetz Richard) را به استعداد نهفته اش جلب نماید. <BR><BR>مانند کلیه آهنگسازان جوان، او اشتیاق وافری به انجام فعالیت های جدی داشت، در سال 1942 دو سمفونی ساخته شده فارنون توسط بزرگترین ارکسترهای آمریکای شمالی اجرا شد. انتقادات بسیاری در مورد این دو سمفونی از گوشه و کنار به گوش می خورد و علی رغم اینکه خود فارنون از ماحصل کار چندان راضی به نظر نمی رسید، قسمتی از آنها را در سمفونی های بعدی اش مجددا به کار گرفت. فارنون در سپتامبر سال 1944 به انگلستان رفت و در کنار گلن میلر (Glenn Miller) و جرج ملچرینو (George Melachrino) که رهبری دو گروه موسیقی آمریکایی و انگلیسی را به عهده داشتند، به فعالیت مشغول شد. <BR><BR><B><A href="http://www.harmonytalk.com/music/Westminster%20Waltz.mp3"><IMG alt="audio file" src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/FILM%20SCORE/harmonytalk%20-%20رابرت%20فارنون%20%20افسانه%20ای%20در%20عرصه%20موسیقی%20لایت%20(%20بخش%20اول)_files/audio.gif" border=0>به قسمتی از والس "Westminster "برای پیانو ساخته فارنون توجه کنید.</A> </B><BR><BR>پس از پایان جنگ، او از اقامت در انگلستان راضی به نظر می رسید و به این نتیجه رسید که عرصه موسیقی این کشور محل مناسبتری برای شکوفایی استعدادهای اوست. در حقیقت در انگلستان او قادر بود در شاخه های مختلف از جمله ساختن موسیقی متن فیلم، شبکه های رادیویی و ضبط موسیقی فعالیت داشته باشد و فرصتی فراهم شد تا نوع جدیدی از موسیقی را که تا آن زمان برایش ناشناخته بود، کشف نماید. کشف فارنون امروزه "موسیقی لایت (Light Music) " نامیده می شود. شور و اشتیاق او به این نوع موسیقی باعث توقف فعالیتش در زمینه های دیگر موسیقی نگردید. در همان زمان او کار بر روی یک مجموعه "symphonettes" را آغاز نمود، این مجموعه در حقیقت الهام بخش تصنیف های آینده فارنون از جمله " Willie The Whistler" و " Jumping Bean" شد. <BR><BR>یکی از تاثیرات مثبت جنگ جهانی دوم در عرصه موسیقی پیوستن نوارندگان و آهنگسازان به ارتش بود که این امکان را برای اهالی موسیقی خصوصا آهنگسازان جوان فراهم می نمود که بدون هیچگونه نگرانی از بابت شکست تجاری آثارشان، به تنظیم و ساخت هر آنچه مد نظر داشتند بپردازند. فارنون نیز در زمره این آهنگسازان بود و از آزادی عملی که در ارتش به او داده شد بهره جست و بسیاری از ایده ها و خلاقیت هایی را که تا آن زمان به دلیل عدم اطمینان از استقبال عمومی، در وجودش نهفته باقی مانده بود، به مرحله اجرا گذاشت. <BR><BR><B><A href="http://www.harmonytalk.com/music/Robert%20Farnon-Beautiful.mp3"><IMG alt="audio file" src="file:///G:/Ax%26mp/Weblog/FILM%20SCORE/harmonytalk%20-%20رابرت%20فارنون%20%20افسانه%20ای%20در%20عرصه%20موسیقی%20لایت%20(%20بخش%20اول)_files/audio.gif" border=0> قسمتی از "How Beautiful is the Night " ساخته فارنون توجه کنید.</A> </B><BR><BR>زمانی که فارنون برای اولین بار به آثار آهنگسازان مطرح موسیقی لایت در انگستان از جمله : اریک کوئتز(Eric Coates)، هایدن وود(Haydn Wood) و چارلز ویلیامز (Charles Williams) گوش فرا داد، دریافت که تا چه حد افکارش به آثار این هنرمندان شبیه است و با آنها همخوانی دارد. البته به طور قطع سبک موسیقی آمریکای شمالی تا حدی خشن تر و تاره نفس تر از شیوه آرام و ملایم انگلیسی ها بود. در واقع آثار فارنون در عرصه موسیقی لایت به این سبک از موسیقی که در دهه 50 رو به زوال بود، جانی دوباره بخشید. <BR><BR>همانگونه که قبلا اشاره شد، فارنون استعدادهایش را تنها به موسیقی لایت محدود نکرد و به همکاری اش با گروههای مختلف و صاحب نام موسیقی ادامه داد. هر چند محل اصلی اقامت او تورنتوی کانادا بود، اما معمولا به شهر نیویورک در آمریکا سفر می کرد، دوستان نزدیک او در آن سالها دیزی گیلسپی (Dizzy Gillespie)، نوازنده ترومپت و اسکار پیترسون(Oscar Peterson) نوازنده چیره دست پیانو بودند، رابطه دوستی این سه هنرمند تا آخر عمر حفظ شد. <BR><BR>علی رغم اینکه تقریبا تمام اوقات فارنون صرف همکاری و اجرای قطعات مختلف برای شبکه های رادیویی بود، او به تنظیم قطعاتی برای موسیقی لایت نیز می پرداخت. همکارانش به یاد دارند که چگونه فارنون به رادیوهای آمریکا گوش می داد، و هم زمان با شنیدن آخرین آهنگ های پرطرفدار روز، از آنها نت برداری می نمود. او به دلیل سابقه فعالیتش در ارکستر کانادا، تجربه کافی جهت ساخت موسیقی متن فیلم را نیز دارا بود. <BR><BR>خلاقیت و ایده های فارنون به سرعت مورد توجه مدیران گروه های موسیقی فعال در انگلستان قرار گرفت، اشخاصی همچون لیو استون(Lew Stone)، امبروسه(Ambrose) و تد هیث (Ted Heath) به همکاری با فارنون و به کار گیری موسیقی اش در متن فیلم ها تمایل بسیار داشتند. مدتی پس از آن او در مقام تنظیم کننده به گروه Geraldo ملحق شد . در سال 1947 زمانی که خود Geraldo به آمریکا سفر کرده بود، در غیابش مسئولیت رهبری و مدیریت پخش و انتشار آلبوم های گروه را به عهده گرفت. ممکن است اکنون شنیدن این نکته که آثار فارنون در زمینه موسیقی فیلم معمولا با استقبال چندانی روبرو نمی شد و از موفقیت تجاری نیز بی بهره بود، عجیب به نظر برسد. فارنون در 22 آوریل سال 2005 در سن هشتاد و هفت سالگی زندگی را به درود گفت. </DIV></TD></TR></TBODY></TABLE> Wed, 14 Mar 2007 13:10:29 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=classicalmusic&postid=40 classicalmusic http://classicalmusic.blogfa.com/post-40.aspx